صفحه اصلي اطلاعات توريستي تورها رزرو هتل اخبار درباره ما تماس با ما
فارسي     English   
خبرنامه
ايميل:

ثبت نام براي خبرنامه و SMS

اماكن توريستي
آرامگاه باباطاهر
مجموعهٔ بیستون
برج دبی
خانه عامریها
مسجد ایاصوفیه

اصفهان
شهر اصفهان مرکز استان اصفهان و نيز مرکز شهرستان اصفهان است. اين شهر در منطقه اي نيمه کويري در مرکز ايران و در کنار زاينده رود قرار گرفته است. اصفهان از مراکز گردشگري، فرهنگي و اقتصادي ايران مي باشد. آب و هواي آن معتدل و داراي فصول منظم است.شهر اصفهان از روزگاران کهن تا کنون به نام هاي آپادانا ،آصف هان ،اسباهان ،اسپاتنا ،اسپاهان ،آسپدان ،اسپينر ،اسفاهان ،اصپدانه ،انزان ،بسفاهان ،پارتاک ،پاري ،پرتيکان ،جي ،داراليهودي ،رشورجي ،سپانه ،شهرستان ،گابا ،گابيان ،نصف جهان و يهوديه مشهور بوده است. در شاهنامه فردوسي نيز بارها به اصفهان ( سپاهان ) اشاره شده:

از آن پس ز کشور مهان جهان
برفتند يکسو سوي اصفهان

آثار تاريخي اصفهان
و تاريخي است که ميدان نقش جهان (شاه)، سي و سه پل، پل خواجو، مِنارْ جُنبان، مسجد شاه، گذر چهارباغ عباسي، سبزه ميدان،چهلستون،کوه آتشگاه،پل شهرستان و عالي‌قاپو از بارزترين آنها هستند.
شهر اصفهان با تاريخ بس کهن و آثار باستاني فراوان از شهرهاي مشهور ايران و جهان است. در آثار تاريخي اصفهان مي‌توان انواع و اقسام گنبد سازي، را در عالي‌ترين شکل ممکن آن مشاهده کرد. آثاري که نشانگر ذوق هنري کمال‌يافته و ايمان مذهبي هنرمندان سازنده آنهاست و بيننده را چنان مجذوب خود مي‌کند که بي‌اختيار به درون زمان و فضاي ويژه آنها کشيده مي‌شود، و خود را در جهاني از روشنايي و لطافت و سبکبالي احساس مي‌کند. معروفترين سوغات اصفهان گز است .گز يک نوع شيريني است که با گز انگبين يا ترنجبين شکر بادکا و مغزهاي پسته بادام فندق يا گردو و تخم و گلاب ساخته مي‌شود .در گز از هيچ ماده شيميايي استفاده نمي‌شود

محله هاي اصفهان
محله‌هاي قديم اصفهان : 1-لنبان، واقع در شمال غربي 2- باغ کاران، واقع در جنوب شرقي که امروزه به نام خواجو شهرت دارد. 3- چنبلان که به سنبلستان مشهور است. 4- کرّان 5- جويباره 6- دردشت، که برخي از اين محله‌ها به هم متصل بوده است.
پس از وسعت يافتن اصفهان، بر تعداد محله‌هاي آن افزوده شده تا آنجا که حدود چهل محلّة کوچک و بزرگ، شهر اصفهان را تشکيل مي‌داد. نام بعضي از محله‌هاي قديم اصفهان عبارت بوده‌اند از:

- محلّة دولت - باغ جنت - عباس‌آباد - لنبان - چهارسو شيرازيها - شمس آباد - چرخاب - حسن‌آباد - خواجو - ترواسکان (تل واژگون) - ظلّه - پاقلعه- قصر منشي (قبرستان موشي) - کرّان - احمدآباد - يزدآباد - گلبهار - جويباره - حسين‌آباد طوقچي - دردشت - شاه شاهان (شهشهان) - آسنجان - فلفل‌چي - چمبلان - جماله کله - نيماورد - مسجد حکيم – دروازه نو - بيدآباد - شيش - درکوشک - محله نو - مستهلک - مورنان - خاوجان - باغات - شيخ يوسف - پاقلعه - احمدآباد - ميدان قديم - لِتور - گود مقصود بيک - چنار سوخته - حيدرخانه - باغ همايون - قبله دعا - سينه پاييني - طوقچي - گل بار - پايين دروازه - باقالا فروشان - تخت گنبد - پشت مطبخ - جلفا - سيچان - مارنان - حسين‌آباد - قينان - خلجا و بعضي محلات کوچک وبزرگ ديگر.

بعضي از اين محله‌هاي بزرگ خود شامل چند محلّة کوچکتر هستند. مانند محلّة جويباره که مشتمل است بر ميدان مير، دارالبطيخ، سيد احمديان، درب دريچه، سلطان سنجر، باشاخ و يازده پيچ (امروزه کوچة يازده پيچ در چهارباغ پايين و نزديک پشت بارو قرار دارد.)
بيشتر محله‌هاي فوق هنوز پابرجا و به همان نام اصلي شهرت داشته و ناميده مي‌شوند.
اصفهان قديم از دو محلّة کهن و معروف تشکيل يافته بود: يکي جويباره که آن را نعمت‌الهي يا «نعمتي» مي‌خواندند، و ديگري محلّة دردشت که آن را‌«حيدري» مي‌گفتند. اهالي محلّة جويباره شيعه مذهب بودند در حاليکه اهالي دردشت اهل تسنّن بودند به همين مناسبت در طول قرون متمادي، دو محلّة حيدري و نعمتي دشمن ديرينه يکديگر و به خون هم تشنه بوده‌اند و در همه تواريخ و اسناد به اختلاف‌ها و برخوردهاي خصمانة اين دو گروه اشاره شده است. اين اختلافات اثر نامطلوبي در روحية اهالي اصفهان گذاشته بود، به طوري که خلاّق‌المعاني، کمال اسماعيل، شاعر اصفهاني دربارة آنها چنين آرزو کرده است:

تا که دردشت هست و جوباره نيست از کوشش و کشش چاره
اي کــه خداونــد هفـت سيّاره پادشاهـــي فرسـت خونخواره
تا که دردشت را چـو دشت کند جـوي خـون آورد ز جوبـــاره
عـــدد خلــــق را بيفزايــــد هـر يکـي را کنـد دو صـد پـاره

عاقبت دعاي شاعر مستجاب شد. قوم وحشي مغول به اصفهان تاختند و شافعيان به آنها کمک کرده دروازه‌هاي مستحکم اصفهان را به روي آنها گشودند، به اميد آنکه طايفة حنفي را معدوم کنند. مغولهاي وحشي نيز وقتي شهر را به تصرّف خود درآوردند هر دو طايفه را از دم تيغ‌هاي آبدار خود گذراندند و ميان دو فرقة حنفي و شافعي فرقي نگذاشتند.
پس از بناي مسجد جامع اصفهان در محلّة يهوديه، اين پانزده محلّه در آن منطقه بوجود آمد: باطرقان، فرسان، جروان، پوان، خرجان، فلفلان، سنبلان، فراءآن، کماآن، لنبانِ اشکهان، خشينان، بروسکان، خابجان و جوزدان.

معماري
از دوره قبل از اسلام، چيزي به جز بقاياي آتشکده‌اي در کوه آتشگاه، اکتشافات اندکي در تپه اشرف و همچنين پل شهرستان (متعلق به دوران ساسانيان) بجا نمانده‌است که از ميان آن سه تنها بناي برپا و برجا همين پل شهرستان است. بيشتر آثار تاريخي بجا مانده در مربوط به دورهٔ اسلامي است. آثاري از تمامي دوره‌هاي تاريخي پس از اسلام بجا مانده‌است اما بويژه آثار دو دوره باشکوه از تاريخ اصفهان يعني دورهٔ سلجوقي و دورهٔ صفوي برجستگي ويژه‌اي دارد، که هر کدام داراي ويژگي‌ها و سبک معماري يگانه خود است.

دوران سلجوقيان
معماري سلجوقيان - که بويژه در مسجد جامع نمود مي‌يابد - ساده و بي‌پيرايه اما با ظرافت فراوان است. از ويژگي‌هاي ديگر معماري اين دوره سکوت و درونگرايي به دور از هر گونه جلوه‌گري آن است. بجاي آنکه بيننده تحت تأثير آني آن قرار گيرد، آرام آرام زيبائي و عظمت اسرار آميز آن را در جاي خود احساس مي‌کند. برخلاف معماري و هنر دوره صفوي که توجه به جلوه‌هاي رنگ و نور و چشمگيري و درخشندگي از ويژگي‌هاي آن است.
آرامگاه ملکشاه و سلطان سنجر و خواجه نظام الملک از آثار تاريخي اين دوره در شهر اصفهان مي‌باشد.

دوران صفويان
عصر صفوي، عصر کمال و شکوفايي نبوغ معماري و شهرسازي در ايران است. زيباترين و با شکوه‌ترين آثار معماري ايران در همين دوره، توسط معماران خلاق و هنرمندي چون محمدرضا و علي اکبر اصفهاني آفريده شد.در زمان شاه عباس اول صفوي پايتخت از قزوين به اصفهان منتقل شد.اصفهان در مرکز امپراتوري صفوي قرار داشت و نسبت به قزوين به خراسان نزديک تر بود.موقعيت جفرافيايي اين شهر موجب افزايش سرعت عکس العمل شاه در مقابل تهديدات ازبکان و عثمانيان بود.شاه عباس بدون ايجاد تفييرات عمده در بخش قديمي شهر بخشهايي را به آن افزود. ميدان نقش جهان ، دولتخانه و خيابان چهارباغ در کنار بخش‌هاي قديمي شهر ساخته شدند.
از ويژگيهاي مهم در شيوهٔ معماري اين دوره، علاوه بر استحکام و زيبايي ساختار، درخشش بيان است. در آثار اين دوره تابش رنگ و نور، و جذابيت سطوح و شکوه چشمگير آنها، احساس زيبائي خيره کننده‌اي در بيننده ايجاد مي‌کند و طنين رنگها و سطوح مکرر کاشيهاي درخشان به منظره‌اي شفاف، مجرد و روحاني تبديل مي‌شود.
معماري اين دوره از لحاظ وسعت و کارآيي، بسيار متنوع است و در تمامي ابعاد حيات فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي مردم حضوري زنده و پويا دارد. باشکوه‌ترين مساجد، عظيمترين ميدانها، زيباترين پلها و خيابانها، بزرگ‌ترين بازارها، مدرسه‌ها، کاروانسراها و... در اين عصر ساخته شد. و همه در نوع خود در اوج کمال هنري، استحکام و کارآيي و بعضي چنان باشکوه و زيبا و کامل، که گاهي نمي‌توان باور کرد که انساني ناچيز آن را پديد آورده باشد.

شهرهاي خواهر
اصفهان به عنوان يکي از شهرهاي تاريخي و فرهنگي مشرق زمين با شهرهاي زير داراي پيوند خواهرخواندگي است

شيان، چين
بارسلون، اسپانيا
سنت پيترزبورگ، روسيه
هاوانا، کوبا
ايروان، ارمنستان
فرايبورگ، آلمان
لاهور، پاکستان
کويت، کويت
فلورانس، ايتاليا
اياسي، مجارستان
کوالالامپور، مالزي
استانبول، ترکيه




  
کلیسای وانک

کلیسای وانک یا آمنا پرکیج نام کلیسایی است در محله جلفای اصفهان....


مسجد شیخ لطف‌الله

مسجد شیخ لطف‌الله (ساخته شده در ۱۶۰۲ - ۱۶۱۹ میلادی) شاهكاری از معماری و كاشی‏كاری قرن یازدهم هجری است به فرمان...


عمارت چهلستون

ساختمان چهلستون از بناهای تاریخی استان اصفهان در ایران...


آتشگاه اصفهان

آتشگاه اصفهان از بناهاي تاريخيِ شهر اصفهان و از يادگارهاي ايران باستان...


عمارت هشت بهشت

عمارت هشت‌بهشت یکی از عمارت‌های تاریخی موجود در شهر اصفهان و به ساخت رسیده در دوران صفویان...


  

  
كوثر

اين هتل در مركز شهر باستاني اصفهان و به فاصله 100 متري از پل الله وردي خان و در ساحل زاينده رود واقع شده...


  

 

 
Powered By www.sama-agency.com