صفحه اصلي اطلاعات توريستي تورها رزرو هتل اخبار درباره ما تماس با ما
فارسي     English   
خبرنامه
ايميل:

ثبت نام براي خبرنامه و SMS

اماكن توريستي
خانه طباطباییها
تأتر رومیها
موزه تمدن های آناتولی
خانه ی خواجه باروخ (خانه رنده کش)
بنای شهرداری تبریز

شيراز
در افسانه ها آمده است که شيراز فرزند تهمورس (از پادشاهان سلسله پيشداديان) شهر شيراز را تأسيس کرد و نام خود را بدان بخشيد. به روايتي ديگر، نام اين ديار، \"شهرراز\" بوده که به اختصار شهر از و شيراز خوانده شده است.

در حالي که بر اساس تحقيقات \"تدسکو\" شيراز به معناي مرکز انگور خوب است، \"ابن حوقل\"، جغرافي دان مسلمان قرن چهارم هجري، علت نامگذاري شيراز شباهت اين سرزمين به اندرون شير مي داند، چرا که به قول او عموما\" خواربار نواحي ديگر بدانجا حمل مي شد و از آنجا چيزي به جايي نمي بردند. و بالاخره بنا به نوشته کتاب \"صورالاقاليم\"، از جهت وجود دام هاي بسيار در دشت شيراز، آنجا را \"شيرساز\" ناميده اند.
باري، بيش از هر چيز نام زيبا و سحرانگيز شيراز که واژه اي فارسي است، بهترين گواه بر اين باور است که برخلاف پندار پاره اي از جغرافي دانان مسلمان، تأسيس اين شهر به قرن ها قبل از ورود اسلام به ايران باز مي گردد، شيراز، هم اکنون نيز در محل تقاطع مهمترين راه هاي ارتباطي شمال به جنوب و شرق به غرب کشور است و اين موقعيت در ادوار قبل از اسلام شاخص تر بوده، چرا که در عهد هخامنشيان، شيراز بر سر راه شوش (پايتخت هخامنشي) به تخت جمشيد و پاسارگاد بوده و در عهد ساسانيان راه ارتباطي شهرهاي بسيار مهمي چون بيشابور و گور با استخر، از جلگه شيراز مي گذشت. در نتيجه مسلم است که چنين محل حاصلخيز و خوش آب و هوايي که در تقاطع مسيرهاي مهمي که برشمرده شد، قرار داشته، هرگز خالي از آبادي و سکنه نبوده است. وجود آثار قديمي مانند قصر ابونصر در حوالي شيراز که قدمت آن به دوره اشکانيان مي رسد و نقوش برجسته برم دلک، (در چندکيلومتري شرق قصر ابونصر) که از آثار دوره ساساني است و قلعه بزرگ بندر (فهندر، پهندر، قهندز، کهندژ) در سمت شرق تنگ سعدي و چند نقش برجسته در دهکده گويم در چهار فرسنگي شمال غرب شيراز و همچنين پيدا شدن سکه هايي در ضمن حفاري هاي قصر ابونصر، که بر آنها با خط پهلوي نام شيراز نقش بسته است، جملگي بر وجود شهر يا بلوکي به نام شيراز، در همين محل در دوران قبل از اسلام دلالت دارد.

علاوه بر آنچه گفته شد، کاوش هاي باستان شناسي در تخت جمشيد، به سرپرستي کامرون در سال 1314 ه.ش، به پيدايش خشت نبشته هايي انجاميد که بر روي چند فقره از آنها نام شيراز مشخص بود. بدين ترتيب مي توان احتمال داد، اين وادي که در عهد رونق تخت جمشيد، آبادي کوچکي بيش نبوده است، بعد از انهدام پايتخت هخامنشيان، سمندروار از دل خاکستر آن ديار برپا خاسته است.

آخرين کلام اين که در اشعاري از شاهنامه فردوسي، استاد حماسه سراي طوسي، به مناسبت هايي از شيراز ياد شده، مثلاً راجع به شيراز در عهد کيانيان آمده است:
دوهفته در اين نيز بخشيد مرد

سوم هفته آهنگ شيراز کرد

هيونان فرستاد چندي ز ري

سوي پارس، نزديک کاوس کي

و در مورد شيراز، در روزگار اشکانيان، چنين مطالبي ذکر شده است:

چو بنشست بهرام زاشکانيان

ببخشيد گنجي به ارزانيان

... ورا بود شيراز تا اصفهان

که داننده اي خواندش مرزمهان

و بالاخره اينکه در عهد پيروز و قباد ساساني، سپهبد ايران، \"سوفراي\" از اهالي شهر شيراز بود

... بدان کار شايسته شه \"سوفراي\"

يکي پايه ور بود و پاکيزه راي

جهان ديده از شهر شيراز بود

سپهبد دل و گردن افراز بود

استخري در کتاب مسالک و ممالک که در نيمه اول قرن چهارم هجري تأليف شده است، راجع به آثار و بقاياي فرهنگي قبل از اسلام، در شيراز مي گويد:

شيراز قلعه اي به نام شاه موبد دارد. وي همچنين از دو آتشکده به نام هاي کارستان و هرمز در آن سرزمين ياد مي کند.

باري در مجموع گفتار استخري که شيراز سيزده ناحيه (طسوج) دارد که در هر کدام از آنها قراء و کشتزارهايي موجود است که متصل به هم قرار گرفته اند. و نيز نظر ابن بلخي که در روزگار ملوک فرس، شيراز ناحيتي بود و حصاري چند بر زمين، مي تواند روشنگر قدمت شيراز، به عنوان يک سرزمين مسکون آباد (و نه يک شهر بزرگ) باشد... .

شيراز مرکز استان فارس در جنوب غربي ايران است. اين شهر همچنين مرکز شهرستان شيراز است. شهر شيراز با مساحت ۳۴۰ کيلومتر مربع سومين شهر ايران از نظر وسعت و بزرگي مي باشد که پس از تهران و مشهد قرار دارد.

اين شهر در ارتفاع ۱۴۸۶ متري از سطح دريا در دامنه‌هاي رشته‌کوه زاگرس و در فاصله‌ ۹۱۹ کيلومتري‌ جنوب تهران واقع‌ شده‌ است.

شيراز با جمعيت ۱٬۷۲۷٬۳۳۱ در سال ۱۳۸۵ چهارمين شهر پرجمعيت ايران[۱] است.

شيراز آب‌ وهواي‌ نسبتاً معتدل‌ و فصولي‌ منظم‌ دارد. ناحيه‌ شيراز از زمان‌هاي‌ قديم‌ داراي‌ اهميت‌ و اعتبار بوده‌ و نام‌ آن‌ در الواح‌ عيلامي‌ مکشوف‌ در تخت‌ جمشيد ذکر شده‌ است‌. آرامگاه‌ دو شاعر بزرگ‌ ايران، سعدي و حافظ، در اين شهر است‌ و آرامگاه خواجو در کنار دروازه‌ قرآن جاي‌ گرفته‌ است‌.

شيراز ۴ پايانه مسافري برون‌شهري دارد که نزديک به ابتداي ۴ محور اصلي خروجي شهر قرار دارند. شهر شيراز فرودگاهي داخلي و بين المللي در جنوب شرقي خود دارد که دومين فرودگاه ايران از نظر قدمت است.

شيرازي‌ ها داراي سه لهجه شيرازي مي‌باشند.لهجه شيرازي ميانه يا عاميانه و لهجه شيرازي پودنکي و لهجه شيرازي قصرالدشتي[نياز به ذکر منبع].

شهر شيراز از دوران باستان باغ‌هاي انگور فراواني داشته که باعث شهرت جهاني شراب شيراز در دنيا شده است. امروزه بيشتر باغ‌هاي انگور اين شهر در شمال غربي شهر منحصر شده‌ است.

شهر شيراز تنها با چهار شهر در کشورهاي خارجي داراي پيوند خواهرخواندگي است.

چونگ کينگ، چين ۲۰۰۵
نيکوزيا، قبرس ۱۹۹۹
پونا، هند ۲۰۰۷
دوشنبه، تاجيکستان ۱۹۸۰


  
شاهچراغ

شاه‌چراغ نام آرامگاه معروفی است در شهر شیراز در جنوب ایران. آرامگاه...


حافظیه

حافظیه نام مجموعه آرامگاهی شاعر برجسته ایرانی، حافظ شیرازی است. مجموعه حافظیه در شهر شیراز قرار...


دروازه قرآن


تخت جمشید

پارسَه یا تخت جمشید نام یکی از شهرهای باستانی ايران...


نارنجستان قوام

نارنجستان قوام (باغ قوام) عمارتی ساخته شده در دوران قاجاریه در شیراز...


  

  
هما

...


پارسيان

هتل پارسیان در مرکز شهر شیراز ،شهری که با آثار تاریخی کهن خود حکایت از قدمت تمدن ایران دارد قرار گرفته...


  

 

 
Powered By www.sama-agency.com